Rasgroep Windhonden
Windhonden zijn waarschijnlijk de oudst bekende hondenrassen. Op muurafbeeldingen, schilderijen en zelfs in graftomben vindt men afbeeldingen van deze honden. Hieruit blijkt dat de Oosterse windhonden reeds zo'n 5000 jaar geleden de metgezel van de mens waren tijdens de jacht. Als wij onze hedendaagse honden vergelijken met die afbeeldingen valt de gelijkenis op, hetgeen bewijst dat deze rassen door de eeuwen heen vrij zuiver zijn gebleven.
In deze rasgroep is globaal een onderscheid te maken tussen: de Europese Windhonden en de Oosterse Windhonden. Tot de Europese Windhonden behoren de Barsoi, Chart Polski, Deerhound, Galgo Espanol, Greyhound, Ierse Wolfshond, Italiaans Windhondje, Magyar Agar en Whippet. Tot de Oosterse Windhonden behoren de Afghaanse Windhond, Saluki, Sloughi en Azawakh.
Het uiterlijk van de windhondenrassen heeft een duidelijk kenmerk: zij zijn allen gebouwd op snelheid. Evenwel heeft een verschillend gebruik tot gevolg gehad, dat zij hun eigen specialisme hebben ontwikkeld.
In de eerste alinea is reeds ter sprake gebracht dat op jachttaferelen van voor onze jaartelling windhonden waren afgebeeld. Dit waren met name de Oosterse Windhonden en dan de kortharige typen als Saluki en Sloughi. In die tijd en nu nog steeds, worden deze honden gebruikt voor de jacht op gemzen, gazellen en hazen. De jacht werd meestal te paard uitgevoerd, waarbij de hond zittend voor in het zadel werd geplaatst. Gejaagd werd tezamen met een valk. De valk signaleerde het wild voor de hond en terwijl in volle galop in de richting van het wild werd gereden, sprongen deze windhonden uit het zadel op het moment dat zij het wild zagen en zetten de achtervolging in met meestal een dodelijke afloop. Dit jachtgebruik heeft de Oosterse Windhond gemaakt tot wat hij is, een zelfstandige, moedige, snelle doch elegante hond die jaagt om het wild te doden en vervolgens terug te brengen bij zijn baas.
De Europese Windhonden daarentegen zijn aangepast aan de omstandigheden waaronder zij moesten jagen. De Ierse Wolfshond en de Barsoi werden gebruikt voor de jacht op wolven en beren en ontwikkelden daarvoor een zwaardere bouw en een dikkere vacht tegen de koude. De Deerhound werd gebruikt voor de jacht op herten en moest daardoor wendbaarder en sneller zijn; ook dit zie je terug in de bouw van de hond. Greyhounds en Whippets werden voornamelijk gebruikt voor de windhondenrennen, maar de nevenwerkzaamheden bestonden uit het stropen in de nachtelijke uren. De overige Europese windhonden hebben zich aangepast aan de streek en het gebruik, maar zijn veelal terug te voeren op de hier genoemde rassen. Uitzondering daarop is het Italiaans Windhondje. Dit hondje werd gebruikt als gezelschapshondje, maar was door zijn bouw ook geschikt als jager op klein (on)gedierte als konijnen, ratten en muizen. Overigens was het Italiaans Windhondje, dat reeds in de tijd van Cleopatra werd vereerd, toen groter en zwaarder dan de exemplaren die we heden ten dage zien.
Alle windhonden jagen op het zicht en kunnen beter zien dan ruiken. Zij zijn van karakter eigenzinnig en onafhankelijk, hetgeen met name het gedrag van de Oosterse Windhonden kenmerkt. In feite hebben deze honden de mens niet nodig om voor hen te zorgen, zij kunnen dat zelf wel. Toch zijn ze zeer gesteld op menselijk gezelschap en zijn rustig en gemakkelijk in huis te houden. Hun jachtinstinct is echter buitengewoon fel en buiten zijn zij alert op alles wat beweegt.
Windhonden mag men in Nederland niet los laten lopen. De wet beschouwt deze honden als zijnde voor de lange jacht. Dit betekent dat zij jagen op het oog en het wild doden. Elke jachtopziener die een loslopende windhond ziet, is gerechtigd deze zonder waarschuwing en ter plekke neer te schieten.
Een windhond kan een uitstekende metgezel zijn voor de mens, als men zijn karakter weet te waarderen. Honden die hun plaats in het gezin afdwingen, maar er veel liefde voor teruggeven
