Australische Terrier

Algemene informatie: Samen met de Australian Silky Terrier komt de Australische Terrier uit het gelijknamige werelddeel. Het is een kleine, pittige terrier, die tot stand is gekomen door de fokkerij met verschillende Engelse Terrierrassen. Ook in Australië was er in de vorige eeuwen behoefte aan een kleine hond die de boerderijen en huizen vrij hield van klein ongedierte. Daar kwam in dit werelddeel nog de taak van het verdelgen van slangen bij. Daarnaast moesten de honden goed passen in het gezin en dit waarschuwen en zo mogelijk beschermen tegen ongenode gasten. De Australische Terrier past met zijn kleine gestalte en pittige karakter goed in deze taak. Hoewel hij tegenwoordig als gezelschapshond wordt gehouden, is het een echte werkterrier. Opvallend is dat de hond langer is dan hoog.

Karakter: Het zelfstandig werk heeft dit ras een zelfstandig karakter gegeven met een goed temperament. Hij kan uitstekend met kinderen overweg, maar laat niet alles over zijn kant gaan. De Australische Terrier is vriendelijk, maar druk en beweeglijk en hij heeft behoefte om zijn energie kwijt te raken. Een goede opvoeding is daarbij noodzaak.

Beweging: Zoals uit de beschrijving van het karakter is gebleken is de Australische Terrier een hond met een tomeloze energie. Deze energie moet hij kwijt kunnen, een Australische Terrier moet zich uit kunnen leven. Volwassen Australische Terriers hebben dagelijks een grote wandeling nodig, liefst op een plaats waar ze los kunnen, zodat ze goed uit kunnen rennen en plezier kunnen maken met een bal, een stok of andere honden. Krijgen deze honden voldoende beweging dan kunnen ze zelfs in een kleinere huisomgeving worden gehouden. Pas tijdens het loslaten in een omgeving met klein wild, zoals konijnen, goed op en zorg dat uw hond goed onder appèl staat, want zijn werkeigenschappen kunnen opspelen en hij kan zomaar achter een konijn een hol induiken.

Vacht: De lichaamsbeharing bestaat uit een harde, rechte, dichte bovenvacht van circa 6 centimeter lengte, met een korte, zachte ondervacht. Snuit, onderbenen en voeten moeten vrij zijn van lang haar.

Kleur: a) Blauw, staalblauw of donker grijsblauw, met diep tan (niet zandkleurig) op gezicht, oren, onderlichaam, onderste gedeelte van benen en voeten, en rond de anus (met uitzonder van pups). Hoe dieper de kleuren en hoe duidelijker begrensd, heo beter. Vlekkerigheid is ongewenst. Kuif blauw, zilver of een lichtere tint dan de kleur van het hoofd; b) zuiver zandkleurig of rood, vlekkerigheid of donkere zweem is ongewenst, maar een kuif in een lichtere tint is aanvaardbaar. Bij elke kleur moet een witte tekening op borst of voeten worden bestraft.

Rasstandaard Engels (FCI-nr. 008)

 

---